Thursday, December 22, 2011

Elegy

i asked permission to post this poem from a customer who made this for his friend's husband (it is untitled so i put my title here)

Elegy


I guess if you’re done breaking my heart, I should go…
as I stared in your eyes, you asked me why I was about to cry
‘coz I know you’re going to say goodbye
why can’t you see how much you hurt me this time?
You used to say you were sorry, now you don’t
I never hated you for not loving me
But I hate you for making me fall even more when I’m letting you go
I’ll never going to let you see through me
I’m never going to show you how broken I am inside
My friends tell me to let go or atleast to try
But what can I do when I start to cry?
I’m fighting back emotion I never fought before
My head rest on my pillow, I let the tears flow
And ask myself why can’t I let go
But now…
As I say goodbye, I have this feeling that
I will never see you again
I know I can’t let go of my feelings
but I have to let you go
I still love you and I probably will love you for a very long time
But somehow I know, I have to move on and get over you
And the only way for me to do that
Is to be not around you anymore
Love cannot be forgotten
No matter how hard we try
And how much we think it will ease the pain…
It will be always there FOREVER…
Maybe fate will smile upon us,
And see each other again SOMEDAY…

Tuesday, December 20, 2011

Aldaw Nin Pasasalamat

Aldaw Nin Pasasalamat Sa Cagayan De Oro / Iligan / Dumaguete


                Tulong semana bago nag abot ang bagyong Sendong, sinabihan ko na an saro ko na amiga sa Fb na dae madadagos an Aldaw nin Pasasalamat sa rason na dae ko maesplekar, sinabi ko na sana na kadakol akong importanteng lakaw na dae ko maasikaso an nasabing proyekto na halos bulan man ang binilang nganing madagos. Duwang semana bago an Aldaw ni Pasasalamat, sarong trahedya ang sinapar kan Cagayan De Oro, Iligan, Dumaguete asin iba pa na lugar sa Mindanao asin Visayas. Nangaipohan sinda ki mga gubing, pagkaon, tubig asin gamit sa pagkaturog.

                Bilang sarong tawo na may pag kamoot man sa kapwa maging ano man an saiyang relihiyon, estado sa buhay asin paniniwala, sakuyang napag isip na mas kaipuhan kan mga tugang ta na inagihan kan trahedya ang dapat na maheheras sa aldaw nin pasasalamat. Sakuyang pina abot giraray so paghagad ki ayuda mapa material man o financial sa sakuyang mga amigo asin amiga. Sa saindang makapag makulog na boot saindang pinadara ang mga dapat nindang iheras para sa proyektong napu’nan mi kan sarong taon para sa mga kaakan kan Tiwi.

                Nakimaherak man ako sa mga kamidbid ko digdi sa Manila asin Marilao, na mag donar maski pasaro sarong gubing, maski sad it na donasyon pag pig tiripon dakol na. Nakapagpada naman ki diit na pinansiyal na tabang sa paagi ki sarong istasyon ki TV, napadara na so mga gubing asin diit na karton ki pagkaon sa sarong establisyemento ki mga nagpapadara ki mga bagahe. Ang mga inimbitaran ko sa Aldaw nin pasasalamat sinda man nag padara naman kan dapat nah eras ninda.

                Namumundo ako na dae madadagos an Aldaw Nin Pasasalamat sa Tiwi, pero nadagos sa Cagayan De Oro / Iligan asin Dumaguete. Naoogma ako na maski papano, sa simpleng pangapudan ko dakol man ang nagtabang.

                Salamat tabi saindo gabos, dae ko na sasabihon kung sisay kamo aram na nindo an. Maogmang Pasko sa satuyang gabos. Dios na ang magbalos.


-    Angelito Ngipoy Delumen Madrilejos
     Aka Praning’s Korner Taga Legazpi


Tuesday, December 13, 2011

Kun

kun sa pag abot kan oras
sa pagkamoot tang waras
ang dakol mo na dae kayang magibo
ika magsandig sana sako'
kun dae na makalakaw, aalalayan ta ka
babasahan ko ika kun ika irap na
kun dae na kayang magbuhat sa igdaan
maghapon tang ang banig litad litadan
kun dae na kayang magsipilyo asin magkarigos
sabay kitang magbarata pati ang satuyang hinangos
asin kun dae na ika makakanta
ipapadangog ko saimo ang sakuyang harana
dae mag ma'wot sakuyang padaba
sa taning mo dae ako mawawara
kun dae mo na madadangog ang boses ko
kakaputan ko kamot mo asin ipapamati ko
na ang pagkamoot ko kaito asin ang sa ngunyan
dae maba'go maski panahon kita lipasan


Saturday, December 10, 2011

Pahingalo

     Nagtagdo na so tu'nog na kinugos kang awot kang ako nag sirip sa bintana, turog pa ang gabos pwera sa drayber kang bus. Apat oras pa labi ang dadalaganon kang kabaong na ining may rweda. Bilog ang bulan sa sirangan. Malipot ang paros na naghahadok sa sakuyang pisngi, arog kang lipot na namatian ko kang winalat ta ka, binayaan na solo na naghihibi asin nakikimaherak na dae pag bayaan. Makapagal dulagan ang sarong bagay na pabalik balik mong pig aagihan, uro aldaw mong kaibahan asin namamatian.

     Atab nag abot so bus, uminagi sa sentro. Arog kang dati turog pa ang banwaan ko sa kada pag uli ko. Saro sana akong tuldok sa kadakulan na dapat tawan ki importansya. Buminaba ako sa may crossing, kung saen aram ko ang direksyon pauli pero pinili ko ang walang agihan imbes mag diretso. Agihan ko daw si Tiya Bita, baad lamang bukas pa makipamahaw lamang. Garo mga gapo ang maluto na pigkakaon ko, dae ko mahalon. Garo gilyet sa sakuyang alunan, pig gigisi ang pagkatawo ko.

    Inda, sa kada pagrani ko sa padumanan ko lalong muya ko na magrayo liwat. Pero sa kada rayo ko, iyo man ang pagbalik ko sa henalian ko.

    Nakatindog ako sa puntod kang sakuyang padaba, sa wakas makakapahingalo na ako sa kakadulag. Nagturo ang luha ko, tinunaw kang init kang luha ko ang malipot ko na pagmati sabay sabing..... patawad padaba ko.

 

Ang Mainit Na Luha Sa Sakuyang Pisngi

Part I

     Malipot pa ang paros na naglalaog sa bintana sa sakuyang kuwarto. Madiklom pa sa luwas. Nagtuturog pa ang dampog sa irarom kang dahon na nag ataman saiya sa bilog na bangi. Napaparong ko na ang kape sa lamesa. Habo ko pang magbuhat. Ipipikit ko lang ang mata ko. Nagdadalagan na ang kurab sa sakuyang daghan. Nagbukas na ang pinto. Saro, duwang lakad yaon na sya sa taning ko. Nagtukaw sa gilid kang katre asin hinadukan ako sa angog. Binagsakan ang sakuyang pisngi ki mainit na luha hale sa nagbabaha niyang mata. Nakapikit sana ako. Naglagatak ang pagsarado kang pintuan. Pigdadangog ko ang paharayong tanog kang tricycle.


Part II

     Malipot pa ang paros na naglalaog sa bintana sa sakuyang kuwarto. Madiklom pa sa luwas. Nagtuturog pa ang dampog sa irarom kang dahon na nag ataman saiya sa bilog na bangi. Napaparong ko na ang kape sa lamesa. Habo ko pang magbuhat. Ipipikit ko lang ang mata ko. Nagdadalagan na ang kurab sa sakuyang daghan. Nagbukas na ang pinto. Saro, duwang lakad yaon na sya sa taning ko. Nagtukaw sa gilid kang katre asin hinadukan ako sa pisngi. Binagsakan ang sakuyang pisngi ki mainit na luha hale sa nagbabaha niyang mata. Nakapikit sana ako. Maogmahon ako ta nag abot na sya. Kinugos nya ako. Sabay kami nagkaturog.


Ang Break Up

    may mag ilusyon na naghuron sarong aldaw manungod sa saindang relasyon, muya na maki pagbreak so babae. "may itaram ako saimo sana dae ka madagit, habo ta ka na maging boyfriend. " nabigla so lalaki sabay sabi " aw iyo?, maogmahon ako." nangalas so babae sabay kagaw kang payo, hinapot man nata man maogmahon so lalaki " kung habo mo na akong maging boyfriend muya mong sabihon muya mo na akong agomon " ogmahon so lalaki. inuyaman so babae pero iniba nya so approach kang muya nyang sabihon " habo saimo ni mama ko " imbis na madagit so lalaki oni so sinabi sa babae " okay lang habo ko man ngani kay mama mo. " lalong inuyaman so babae.


     " break na kita, break na kita " sabi kang babae sa lalaki. natuninong so lalaki sabay hiling sa relo asin apihap sa tulak nya. " ay iyo palan break time na, kaya palan maaldab ang tulak ko ta gutom na ako, marina ta mag pangugto kita."


Pagkamoot Asin Rason

   Nag kamidbidan kami ni Poloy duwang taon na ang naka agi kan nagbakasyon ako sa Bicol kan semestral break mi. Saro syang artist ako naman medical student. mas matua siya sakuya ki 15 taon, kaya ang apod ko saiya manoy asin iyo man sana ang dapat. Naging harani ang boot ko saiya asin nag istorya siya sakuya kan buhay nya, nag agom ki atab nag kaigwa ki lima na aki asin sa kahaluyan winalat kang saiyang agom asin nag iba sa ibang lalaki urawang nasa ibang lugar sya. Sa saiyang mga titig sa sakuya sinabi nya na makakahanap man siya liwat ki mmarhay na ina sa saiyang mga aki. Ini ang mga taraon na dae sakuya nagpakaturog ki perang bangi, pig iisip kun ano ang uya nyang sabihon.

    Kan sunod na naghelingan kami, sinabi nya na sala ang mahulog ang boot nya sakuya asin dae nya man tituyo. Sinabi ko saiya na iwasan na nya ako asin sinabi ko saiya na naherak lang ako sa kamugtakan nya, dae ako namomoot. Sinabi ko para dae na ako mamoot saiya urawang atab pa. Dae kami naghelingan ki perang aldaw. Naghihibi ako asin nagbabasol nata nahuhulog na ang boot ko saiya. Harayoon siya sa mga muya ko sa sarong lalaki pero nata ini. Habo ko na maagom sa separadong lalaki asin may lima na aki. Ano na sana ang sasabihon kan mga tawo.

     Kan ako pabalik na sa Manila, naghelingan kami ni Poloy para mag paaram. Sarong magabat na pagpapa aram. Nagbabasol diya na namidbidan asin pinadaba ako, Nagbabasol sya na nahanap nya ako ako para lang mawara sana. Sinabi ko saiya na dae ko kayang padabaon siya pabalik sa paaging muya nya kaya sinabi ko saiya na tapuson mi na ang gabos. Ona ko tapos na. Kang nag apod siya na malarga siya pasiring sa Manila, dae ko maitago ang ogma sa sadiri ko.

     Medyo nakakarisa na ang sakuyang ina na igwang relasyon samuya ni Poloy, dae siya nagtutubod na dae akong namamatian saiya. Naaraman naman sa samuyang lugar ang tsismis na may relasyon kami, na sige daang apod sakuya ni Poloy. Pig papara insulto ninda ang pagkataow nya na ambisyoso ta muyang agomon ang sarong madali ng maging doktor. Nakukullugan ako sa mga pigsasabi ninda para kay Poloy. Padaba ko siya pero habo ko na ma disappoit ang sakuyang pamilya. Aram sa lugar mi na  matali asin achiever ako na tawo. Dae ko pa napapasupog ang sakuyang pamilya. Hanggang sa nag abot ang aldaw na pag abot ni Poloy digdi sa Manila.

     Rason ang nangibabaw sa namamatian ko, kang naheling ko na nag abot siya sa samuyang lugar kun saen kami maghuhuron, dae ako nag paheling saiya. Naghibi na lang ako, na dae ko kayang ipaglaban ang pagkamoot ko saiya. Dae ako naging makusog, pero nalulunod ako sa sadiri ko na takot. Makulog pero kaipuhan ko na butasan ang pagkakapot ko sa pagkamoot ko saiya.

     Naglalakaw siyang nakaduko, pig hihiling ko sya urawang ang puso ko diit diit narurunot.


Hadok Kan Mga Anghel

sa pag mata sa magayon na aga
hale sa mga anghel hadok tinao ninda
napara ang sakuyang kulog na boot
muya ko lang sinda makasabot
sa mga bagay bagay sa buhay
mga adal para sainda na itatao luway luway
padaba kamo ni mama kaya nadadagitan
kaya dapat dae makulugan
muya lang kamong maging maray na tawo
kaya minsan nadadagit sa sala nindo
pero sa hadok kan mga anghel na magagayon
dagit napapara asin nababalyuhan ki kaogmahan

Tuesday, December 6, 2011

Si Mama


    "Nonoy mata na tabi" sabi ni mama urawang pig hahali so tamong sa lawas ko. "Mata na nonoy ta magkatutog" yan pirme ang karaw sakuya ni mama sa uro aldaw na pag pukaw sakuya. Naparong ko na so mahamot na pritos na tuyo asin so sinanlag. Nagbungkaras na ako, nagpasiring na sa lamesa kang nailing ko sa relo na alas 2 pa sana ki maaga. "Ma atabon pa aw ano man daw an" medyo may dagit ako ta minakaturog pa sana ako. Buminalik ako sa pagkaturog na medyo malibong ang payo. Dae na nag taram si mama, tinakluban so mga linuto nya tapos naglaog naman sa kwarto. Otsenta y tres na si mama pero makusog pa. Padaba ako ta ako na sana ang nasa saiyang poder ta ang mga tugang ko nag aragom na nasa ibang bansa na. Wara na ki nakarumdom na mag surat saiya o mag apod man lamang. Na iidaw nya man sinda.

     Sabi kang mga kataraid mi na kang aki pa daa ako pirmi ako nadadasmag pero yaon si mama para mag alalay, pig papa tindog sa oras na nadadapa. Pig papakaon maski masamok. Pasensyosa kung nasasala ako sa mga bagay bagay. Dae napapagal sa pag turo kang ako nag aadal pa sana. Maka gulo gulo daa ako ta pasawayon pero dae ko natanaan ang mabadolan sa lubot. Mga pagirumdom sana sako na mag gibo ki marhay.

     Kina agahan dae ko nadangog ang pag pukaw sakuya ni mama. Warang sinanlag. Warang tuyo. Tuninong ang harong. Haen daw si mama? Aysus, birthday nya palan ngunyan. Yaon sa ref nakadukot ang sarong surat hale ki mama.

    "Nonoy, nakulugan ako kusubago sa ginibo mo. Pwede mo man sana ako na taraman ki luway, kang aki ka pa kung nasasala ka pigkaka uron ta ka ki malumanay. Dae taka pigtataasan ki boses. Kung nadadapa ka pigbubuhat ta ka. Dae ako ki sawa sa pag intindi saimo. Ika na sana ngani ang kairiba ko nadadagit ka pa ta pigmata ta ka ki atab. Pasensya ka na nonoy ta gurang na si mama mo. Birthday ko baga ngunyan kaya pig mata ta ka ki atab nganing ika ang primero ko na makaiba sa aldaw na ini sa pagkaon ta maarabot so bisita ko taod taod baad dae ta ka na maasikaso." napahibi ako sa mga tinaram ni mama. Ngunyan ko lang naranasan na masabihan ki arog kaini mas makulog pa palan kay sa sa badol. Pig gigisi ang sakuyang puso ki pinong pino. Mas makulog palan ang badol sa puso kaysa sa badol sa lawas.

     Dinuman ko si mama sa kwarto, nakahigda. Pigpukaw ko sya. Habo nya magmata. Binayaan na ako ni mama, ito na palan so huring pakikipag uron nya sako, ang huring pag serbi sa saiyang bunso.


Monday, December 5, 2011

Ang Regalo

                Disyembre 25. Madaling araw. Tototot totot tototot. May mensahe sa kanyang cellphone, ang kanyang kasintahan . Madaling araw na, ano kayang importanteng sasabihin nya sa akin at di na pinagpabukas pa. Kinuha ko ang cellphone ko at binasa ang mensahe. Kailangan natin magusap bukas, sa dating lugar. Di ko alam kung bakit ganun pero iba ang pakiramdam ko. Kinakabahan. Bumangon na ako at di na nakatulog pang muli. Nagtimpla ng kape at binuksan ang bintana. Ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin sa aking mukha. Tumila na din ang ulan sa wakas.

                Nauna akong dumating sa lugar na pinag usapan naming. Mataas na ang sikat ng araw subalit malamig ang aking pakiramdam. Dala siguro ito ng hangin na iniwan ng magdamag na ulan. Naglalaro ang mga paru paro at isa isang hinahalikan ang mga bulaklak sa parang. Ang lamig pa rin ng simoy ng hangin, araw ng pasko. Ang lahat ay masaya subalit ako’y kinakabahan. Araw ng pasko.

                Dumating din sya sa wakas at niyakap nya ako. Umiiiyak. Sandaling tumigil ang oras, tahimik ang paligid. Hinawakan ko ang kanyang mukha at tinitigan ng matagal. Tinanong ko siya kung ano ang problema. Sandali siyang di umimik. Tahimik akong nakikinig sa pintig ng kanyang puso. Sinabi nya sa aking buntis siya. Sabi nya problema ito. Niyakap ko sya at sabing “ Hindi yan problema, iyan ang pinakamagandang regalo ngayong pasko.”


Monday, November 28, 2011

Yakap Sa Araw Ng Pasko

               Kumusta na kaya sina ama? Mahigit sampung taon na akong nasa kalye, namamalimos at natutulog sa malamig na kalsada ng Maynila. Kumakain ng tira ita ng ibang tao, mahirap ang buhay ko ngayon. Mas mahirap pa sa daga. Para akong basahan, daig ko pa ang sisiw na basa. Siguro marahil ito ang karma na tinatawag nila. Andito ako nakaupo sa Roxas Boulevard, nakatingin sa paglubog ng araw. Parang sinasabing oras na para umuwi ka. Malamig na ang smoy ng hangin, ilang araw na lang pasko na naman. Naalala ko ang lutong biko ni ina, ang malagkit at matamis na biko. Ang pansit at ang lechon . Naririnig ko na ang mga kanta ng bata sa harap ng bahay naming. Naiiyak ako, isa akong suwail na anak.

                Di ako napigilan ni ama ng ako’y magpasya na ako’y aalis, hahanapin ang kapalaran sa malayo. Naiiyak si ama ng sabihin sa akin kung napapagod na ako sa pag aalaga sa aking inang may sakit, walang imik akong umalis dala lahat ng gamit ko. Lumingon ako sa huling sandal sa aking ama, umiiyak at tangan ang aking ina sa kanyang balikat. Masakit sa loob nila na ako’y umalis. Nagtapos ako bilang nars at inalagaan ang iba subalit di ko magawa sa sarili kong ina.

                Niloko ako ng isang kakilala na ipapasok ako sa ibang bansa bilang nars. Ubos lahat ng pera ko. Benenta lahat ng gamit para may makain hanggang sa naubos lahat ito. Pumasok sa iba’t ibang trabaho pero hindi rin nagtagal. May umaruga sakin na matandang babae subalit di ko masikmura lahat ng pinapagawa nya sa akin. Lumayas ako, ninakaw ko ang ilang alahas nya subalit nahuli din ako at nakulong. Ginulpi sa loob ng bilangguan. Tumakas. Naging palaboy.

                Nakaupo ako dito hawak ang huling perang matagal ko ng pinag ipunan. Pinagmamasdan ang paglubog ng araw. Nakita ko ang unang bituin sa langit, naalala ko ang batang isinilang sa sabsaban. Papatawarin kaya akko ng aking mga magulang? Tatanggapin pa kaya nila ako? Bukas pasko na. Naiiyak ako di dahil sa naalala ko ang pasko na masaya kundi sa kadahilanang mahina ako. Naiiyak ako dahil sa mga kasalanan ko. Andito na rin naman ako sa Roxas Boulevard, makapaligo nga muna.

                Nakatayo ako sa harap ng bahay namin. Nakatingin sa mga sumasayaw na ilaw ng Christmas light, sa parol na gawa ni ama. Naririnig ko ang mga halakhakan sa loob ng bahay. Dinig ko ang malakas na tawa ni ama. Amoy na amoy ko ang bango ng biko ni ina. Tumalikod ako, di ko kayang pumasok. Nahihiya pa din ako sa mga ginawa ko. Humakbang na ako palayo ng may narinig akong nagsalita sa may bintana. Ang aking ama, kilala nya pa din ako kahit nakatalikod ako at din a kaaya aya ang aking itsura. Bumaba sya at niyakap ako. Isang mahigpit na yakap na sa loob ng mahabang panahon ngayon ko lang muling naramdaman. Mainit at puno ng pagmamahal. Naramdaman ko ang patak ng luha ni ama, kasabay ng pag agos ng luha ko. Humingi ako ng tawad, isa lang ang nasabi ni ama, tahan na. Tumingala ako, andoon lahat sila sa may bintana. Masaya sa aking pagbabalik. 


Sunday, November 20, 2011

Sisay Ka?

               Sa hampangan kan gate, sya hinapot kang taga bantay kung mapasaen sya. “ Mapasaen ka tabi? Igwa ka tabi ki appointment ki Boss.” Sabay heling saiya poon bitis hanggang payo. “ Igwa tabi ako ki tuyo, pwede tabi ako maglaog? ” ang hapot kan lalaking ini sa taga bantay. “ Kung dae ka man tabi ki appointment o rekomindasyon dae man tabi pwede mag laog. ” Nagpirit makalaog so lalaki sa gate pero siya hinarang kan taga bantay. Nag kaigwa ki ribok sa may luwasan kan napa agi so Boss.

                Inapod kan lalaki so Boss. “ Boss, pwede ta ka daw tabi makahuron? ” nagrani asin kinahuron ni Boss so lalaki. “ Ano tabi ang tuyo mo sakuya ta gusto mo ako makahuron asin muya mo makalaog sa sakuyang poder?” inakbayan kan Boss so lalaki asin nagtukaw sinda sa luwas kan gate, kung saen dakol man ang muya makalaog. “ Muya ko po makalaog dyan sa poder mo.” kan sinabi nya ini naheling nya so saiyang kaamigong ba’gong laya sa presohan na nakalaog sa gate. “ Uy padi, nakapasar ka palan adi ta nakalaog ka dyan, alaton mo ako kahuron ko lang si Boss, makusog ang backer ko siguradong makakalaog ako.” Nagtango sana ang saiyang padihon asin nag ngirit sa saiya sabay diretso sa laog kang magayonon na building.

                Hinapot nya si Boss nata so amigo nya na ex convict nakalaog sa building nya samantalang sya na marhay ang track record dae pa nakaka laog. Saro saro nyang pinaheling ang saiyang credentials, nag graduate ki pinaka halangkaw sa klase, naging marhay na ehemplo, sarong taga sunod sa tukdo kan simbahan, naging marhay na magurang asin marhay sa kapwa. Pigahapot nya na nata si barkada nya para-ha’bon, para gadan asin maka sa’lanon nakalaog sa saiyang poder.

                Sinimbag sya ni Boss, “ Rumdom mo kaitong panahon na ehemplo ka sa gabos, maray sa kapwa asin sa pamilya?” “ Iyo po, dapat baga makalaog man ako ta magayon ang credentials ko.” Inakbayan sya asin naglakaw sinda pasiring sa hardin kan lugar na ito. “ Rumdom mo kan nagadan ang mga magurang mo asin pamilya mo? Ako baga so pig basol mo. Liningawan mo ako. Ako na nagpadaba saimo, makulog ang boot ko. Ako na dapat na sandalan mo pero ako saimong binasol asin tinalikudan. ” Nag hibi si Boss pero nagpadagos asin itinuro so saiyang padihon “ Siya, nata pighahapot mo kung nata nakalaog sa sakuyang natad na sarong makasa’lan? Pigbasolan nya ang saiyang ginibo asin inapod ako para maghagad ki tawad na udok sa boot. Padaba nya ako na sa ibong kang ginibo nyang karautan sakuya, sya duminalagan asin nag agad ki ayuda na patawaraon ko siya.” Dae nakasimbag ang lalaki. Nagtalikod si Boss na makulog ang boot. Pig rani sya kan bantay sa gate asin sinabihan sya “ Pasensya na tabi pero wara digdi sa libro kan buhay ang pangaran mo.”


Wednesday, November 16, 2011

Ang Manok Ni Padi

Sarong aldaw binisita ako ki sarong barkada haleng Legazpi digdi sa Manila, nagpasundo sa Ali Mall. Guwapohon ang porma ni padihon ko, white pants na may ternong balat asin naka polo shirt. Mahamoton pati, garo minaluwas pa sana sa may nagkikimat kimat sa may Aurora Boulevard. Kinuwa mi na so maleta nya, ona ko iyo man sana so dara. "Alat padi ta igwa pa sa itaas..." dali dali na pigkuwa so karton na may laog na manok na pambulang.

     Pag abot sa harong namahaw kami tapos nag agda na malakaw lakaw pasiring sa saro mi pa na padihon. Di nag karigos na ako sinabihan ko na iluwas muna so manok asin igakod sa may bayawas ta nganing makalakaw lakaw man ang pobreng pambulang buda wra man ki may mahabas ta yaon man si ermano. Dae na daa ta madali man sana. Maghapon so lakaw lakaw mi. Mga bandang alas 2 balik kami sa harong ta kukuwaon so gamit nya ta malarga naman pasiring Pangasinan. Sabi ko salidahan mo na ang awot kang manok mo dyan sa karton nganing mapreskohan so manok. Dae na daa giraray ang simbag ta harani man sana ang Pangasinan. Mala sabi ko.

     Nagpara na ako ki ordinary bus ta mas makaskas kaysa sa aircon. Lintian na arte kang padihon ko ta muya aircon ta mainiton daa. Ay hamag sana an, daog pa ang babae. Pina unrahan ko ta tibaad may masabi sako. Sabi ko sa likod na sana ako matukaw tutal pareho man kami may cellphone mag text na sana. Mga 30 minutos ang naka agi, nag rereklamo na so mga pasahero ta mabataon daa. May nag hiling kang saindang sapatos kung may naka ti'mak ki udo, wara man. Pati so kundoktor anap anap naman.

     Aw unaon mo an nasa likod palan so blower kang aircon yaon duman so manok, so ipot dae palan inale sa karton aw lintian ang bata. Pig text ko tulos so padihon ko na mag baba na kami ta so manok nya ang namamarong. Dae na nag duwang isip baba kami sa hampang kang Philippine Heart Center. Pag agi ko, namarong nangad ki tudo so ipot lintian na supog ko. Sabi kang mga pasahero "Yun pala yun kaya pala di makita nasa likod" 

     Naka duko ako na nagbaba sa bus sabay dalagan sa sunod na ordinary bus.


Byaheng Bikol

Para sa mga dae pa naka eksperyensya magsakay sa THE LEGENDARY ST JUDE TRANSIT

      Lintiasan an, Holy Week kaipuhan ko mag uli sa Legazpi kaya dali dali na ako sa terminal sa Ali Mall, ta sabi sa bareta nag buroklusan na so mga mabyahe. Bitbit so sarong bag ki bado. Hamag an ta alas 12 na ki ugto bata muya ko magbyahe ki atab. Maka urag pano so palabas, nag ralamaw lugod ako. Sa wakas, Ali Mall na.....ay lintikurasan kadakol ki mabyahe, fully booked na maski so ordinary.

     Balyo ako sa may Crame, iyo man. Naghalat pa ako ki 3 oras, kang pag abot kang sarong bus sabay barabad kang bag sa bintana nganing ma enotan ko na so masakay (agta malansi). Pagpundo, surusuan kaya sa bintana na ako uminagi. Nem. May tukawan na, naghahalat halat ki maray na kataid. Nangangadyi ako na bakong gurang o may kaiba na aki. Jackpot iyo nangad so itinao sakuya. Sabi kang gurang, "Nonoy, pwede ako dyan sa may bintana ta sige ako ki suka sa byahe?" Mala. Saro pa nag taid sakuya may kargang aki. Kawasa. Sa likod iyo man pati sa hampang...ano ini field trip? 

     Naglarga na maayahayon ta maparos paros so byahe, yan ang ona ko. Aw ta puminundo sa may Pasay Terminal, pati so tahaw kang bus pigla'gan ki tukawan. Garo na kami sardinas, halo halo na so parong. May parong asmod, parong hale sa oma, parong pokpok ta nagwawaras ang hamot. Iling ilinga daw an na mabyahe ki ordinary bus todo ang porma, garo ma atender ki JS Prom. Kadakol ang bitbit, may biskwit sa lata, may donuts..ano ona nindo sa Legazpi wara kaan?  May igwang darang manok, ido buda mga orchids. Garo na Noah's Ark. Sabayan pa ki nag yoyosi urawang nag dadalagan ang bus. Kung kusuarin nasa kasiraman ka na kang turog saka man makurahaw so kataid mo na aki. Uya na so parong kang bunay, parong kang badi na balon pag minapundo ang bus. Garo na baga basurahan ta nagkaralat na.

     Masabay pa so mga taga Bikol na sigeng taragalog sa bus, masabi sana na nakapa Manila, may tono man ngani. Aram mo na kung taga saen ta may punto.  Ay iyow......(nem taga saen an). 


TIPS SA PAGSAKAY SA ST. JUDE
·         Ataban nindo kung muya nindo sa inutan magtukaw ta sa bandang likod garo na pugon sa kadakol nag sisigarilyo.

·         Dae nangad mag su'log ki bakong kumportableng bado, pwede na ang shorts asin t shirt. Ordinary tabi ang sinakayan bako aircon.

·         Magdara ki balon na pagkaon o tubig ta lintian ang mahal kang pagkaon sa stop over.

·         Dae asin dae magbitbit ki biskwit na nasa lata asin donut..aram na tulos pagbaba mo sa bus na hale ka sa Manila. Buda igwa man kaan sa Gaisano.

·         Magdara lang ki diit na bagahe nganing dae ka maperwisyo sa pagsakay.

·         Dapat full charge ang CP asin may darang extra na baterya.

·         Dae mag para tagalog ta gabos kita bikolano, mariraw kung dayo ka.

·         Kung habo mo maki su'suan sa ALI MALL o sa PASAY TERMINAL, mahiwas tabi sa may CRAME.

·         Dae mag nanok sa pagkaturog ta kadakol na ang nakalagpas, may mababa ki naga sa legazpi na nagbaba.

      Maka ogmahon magsakay sa ordinary ta bako mga isnabera asin isnabero ang kataid mo. Depende ko may asmod ta ako ISNABERO.


MAOGMANG PAGBYAHE SA GABOS, MAPA ORDINARY O AIRCON O EROPLANO MAN ANG SAKAYAN NINDO. 

  SABI BAGA NI SHARON " TARA SAKAY NA "


Wednesday, November 2, 2011

Ang Alamat Kan Pansit Bato

Baltog : Masiram pero ano ang iaapod ta sa pagkaon na an?
Handyong :  Carbonara?
Baltog : Medyo sosyal.
Handyong : Fettuccine?
Baltog : Nakakabiribid ki dila.
Handyong : Spaghetti?
Baltog : Halaba
Handyong : Payless?
Baltog : Badoy.
Handyong : Pansit Damo?
Baltog : Pang adik padi.....
Handyong : Aram ko na....pansit bato
Baltog : Oragon ka talaga padi.

Saturday, October 29, 2011

Diamante


diamante na hale sa langit
sa mga dahon asin awot nasabit
sa pagsirang kang bulawan na aldaw
tugtog kang paros sinda nagsayaw
malipot sa sakong palad
urawang kapot ko asin nagbabalad
tuninong na ang kabasan
ang hamog nagkikinangan


Uyan Na


nag si'rip na ang bilog na bulawan
ang huni kang sadit na bayong namatian
nagdadalagan na ang mga kaakian
nagpoon na ang pagkawat sa dalan
naghahanda na ang para oma
makusog na ang karabaw na kaiba
ang lambat pwede na giraray sa lawod
sa para sira tapos na ang kulog ki boot
oras na sa pag laba
mainit magayon mag pamara
e unat na ang mga braso asin kamot
uyan na ang aldaw kugoson ki pag kamoot